قبل‌ترها که رستوران رفتن و غذای بیرون به اندازه‌ الان رواج نداشت، وقتی دو یا چند خانواده تصمیم می‌گرفتن به خارج شهر برن یا پیکنیک کنن، معمولاً هر خانواده یک چیزی درست می‌کردن و با خودشون می‌بردن و وقتی به مقصد می‌رسیدن یه فرشی زیر اندازی چیزی پهن می‌کردن و هر کی هر چی درست کرده بود می‌گذاشت توی سفره و همه دور هم می‌خوردن. یکی از غذاهایی که در این دورهمی‌ها خیلی درست میشد، همین کتلت معروف بود. انگار یک پایه‌ی ثابت تمام پیک نیک‌ها کتلت بود. حداقل دوتا از خانوم‌های جمع، کتلت درست کرده بودن و با خودشون تو سبد پیکنیک آورده بودن. جالبیِ ماجرا این بود که هر کدوم از اون‌ها یک مزه داشت و اصلاً نمی‌شد فقط از یکیش خورد. مگر اینکه تعداد کتلت‌ها کم بود و اون وقت مجبور بودی از روی ظاهر پرنده‌ها حدس بزنی کتلت کدوم خوشمزه‌تره و اونو انتخاب کنی و بخوری.

حتی مادر و دخترها هم کتلت‌هاشون با هم فرق داشت. یعنی هیچ وقت کتلت مامانِ من، مزه‌ی کتلت گوشت مامان بزرگم رو نمی داد! با اینکه مامانم از مامان‌بزرگم آشپزی رو یاد گرفته بود.

من خودم وقتی اولین بار می‌خواستم کتلت درست کنم، چون به نظرم خوشمزه‌ترین کتلت مال مامان‌بزرگم بود، از مامان‌بزرگ دستور درست کردن کتلت گوشت رو پرسیدم و مو به مو مثل دستورش درست کردم. اما جالبیش اینجا بود که باز هم کتلتی که از آب در اومد با مال مامان‌بزرگ فرق داشت! نه مزه‌ی کتلت مامانم رو می‌داد و نه مامان‌بزرگم و نه هیچ کتلت دیگه‌ای که تا اون روز خورده بودم. مزه‌ی کتلت منو می‌داد، کتلت من!

خب از اون به بعد بازم هر دفعه خواستم کتلت درست کنم تمام تلاشمو کردم که مزه‌ی کتلت‌های مامان‌بزرگ در بیاد اما هر دفعه بازم مزش مثل دفعه‌ی اول و مزه‌ی کتلت من میشد نه چیز دیگه.

از اون به بعد من به این قضیه گیر دادم و هر جا که کتلت می‌خوردم، اگه روم میشد می‌پرسیدم که چجوری درستش کردن و البته به این نکته رسیدم که هر کسی برای درست کردن این غذا فوت و فن‌های خودشو داره. مثلاً بعضی‌ها از سیب‌زمینی پخته استفاده می‌کنن و بعضیا سیب‌زمینی رو خام رنده میکنن. بعضیا تو کتلتشون تخم‌مرغ میزنن و بعضیا نمی‌زنن. یا مثلاً هر کی از یه مدل آرد استفاده میکنه، آرد گندم، آرد نخودچی یا آرد سیب زمینی. بعضیا کتلت‌ها رو تو پودر سوخاری می‌زنن و بعد سرخ میکنن و بعضی‌ها تو سبوس گندم. خلاصه این غذای اصیل با دستور مشخصش، کلی در طول تاریخ تحریف شده. شاید حتی به تعداد تمام آشپزهای ایرانی این غذا تحریف شده و هر کسی فکر میکنه دستور کتلت خودش از همه درست‌تره و همون روش رو همیشه اجرا می‌کنه.

ولی با تمام این حرف‌ها و تمام این تنوع مزه‌ای که کتلت داره، میشه گفت همه‌ی کتلت‌ها خوشمزه هستن و من که کسی رو سراغ ندارم که این غذا رو دوست نداشته باشه و دست رد به سینش بزنه حالا هرکی که درستش کرده باشه و با هر مزه‌ی خاصی که باشه هر کتلت خوشمزگیِ خودشو داره و همیشه جزء غذاهای محبوب ایرانی‌ها بوده و خواهد بود.