معنای واقعی زندگی خوب
زندگی خوب واژهای است که همیشه برای همه هدف و آرزو بوده است. همهی ما وقتی از زندگی خوب و سالم و ارتقاء سلامت صحبت میکنیم، آن را برابر با ثروت و وضع خوب مالی میدانیم. درصورتیکه لایف استایل (life style) و داشتن زندگی خوب معنا و مفهوم دیگری دارد و تماماً به رفتارها و عادات بهداشتی و تربیتی ما در زندگی مربوط میشود.
شاید ساده به نظر برسد اما همینکه ما خوابمان در ساعت مشخصی از شبانهروز باشد و حداقل ۶ ساعت خوابیده باشیم یا اینکه برای پیشگیری از دیابت حتماً صبحانه میل کنیم و یا داشتن ورزش و پیادهروی و تغذیه مناسب و مصرف حداقل ۳ تا ۵ واحد میوه و سبزی در روز و ….، تماماً مربوط به لایف استایل یا همان سبک زندگی سالم ماست که تمام زندگی ما و فرزندانمان را تحتالشعاع قرار داده و بر امید به زندگی و طول زندگی سالممان تأثیر میگذارد.
“تایم خواب باید در ساعت مشخصی از شبانهروز باشد و بدن ما حداقل به ۶ ساعت خواب مفید نیاز دارد”

خود مراقبتی و سفیران سلامت برنامهای در جهت زندگی خوب و سالم
ارتقاء سلامت بر این امر تمرکز دارد که تا آنجا که میتوانیم با انجام دادن رفتارهای سادهی بهداشتی که از نظر بسیاری از ما پیشپاافتاده و بیمعنا هست، زندگی خود را بهسوی سلامت خود، خانواده، جامعه، کشور و درنهایت جهان پیرامونمان پیش ببریم زیرا این فرد سالم است که دنیا را میسازد.
بسیاری از بیماریهایی که در جسم ما ظاهر میشود حاصل همین سادهانگاری رفتارهایی است که از روی بیبصیرتی و ناآگاهی انجام میدهیم و در نهایت سبب بیماری و کاهش طول عمر ما میشود. ازاینرو در وزارت بهداشت و درمان کشورمان، ایران برنامهای تحت عنوان « خود مراقبتی و سفیران سلامت » در حال اجراست تا بر طول عمر و سلامت ما ایرانیان تأثیر بگذارد و ما را جهت داشتن زندگی خوب کمک کند. بله، خود مراقبتی واژهای بسیار ساده اما عمیق و پر مفهوم است چون هیچکس مانند خودِ ما، ما را دوست نخواهد داشت و مراقبمان نخواهد بود.
“بسیاری از بیماریهایی که امروزه ما انسانها با آنها درگیریم حاصل نادیده گرفتن همین نکات ساده و بیتوجهی به خودمان است که بر اثر مرور زمان دردهای ناشی از بیماری در ما پدیدار میشود.”
خودمان مراقب خودمان باشیم و با رعایت نکات ذکر شده و داشتن سبک زندگی سالم به ارتقاء بهداشت جامعه کمک نماییم . سفیر و پیامآور سلامت و بهداشت خودمان و خانوادهمان باشیم تا با امید به فردایی بهتر زندگی خوبی داشته باشیم.
به امید آن روز…
برای خواندن یادداشت های دیگر از پریسا عینی اینجا را کلیک کنید.
