تصویرگر مستقل ،تصویرسازی با طعم تاکوی مکزیکی

831

چند سؤال از یک تصویرگر زن مستقل و مؤفق

آنا پرینی «Anna Parini» تصویرگر زن مستقل اسپانیایی و ساکن ایتالیا است. آنا پرینی پیش از این با مجلاتی مانند «نیویورک تایمز»،«رولینگ استون، پنگوئن رندم هاوس» و «گاردین» همکاری داشته. او با ما درباره‌ی همکاری اخیرش برای طرح روی جلد مجله­‌ی نیویورکر صحبت می‌کند. تصویر روی جلد، زنی کتاب به دست را نشان می­‌دهد که درمیان جمعیت شهر نیویورک مشغول کتاب خواندن است. تصویری آنچنان جذاب که شما را وادار می‌کند چشم از آن برندارید. آنچه می­‌خوانید درباره آنا پرینی و تجربه‌ی کار او با نیویورکر و زندگی او به عنوان یک تصویرگر زن مستقل و برنامه‌اش برای آینده است.

تصویرگر زن مستقل و موفق
طرح روی جلد مجله نیویورکر

درمورد تصویر روی جلد صحبت کنید. چه مفهومی پشت این تصویر بوده است؟

در ابتدا این تصویر کشیده شده بود تا در ماه اکتبر به چاپ برسد. تصویر زنی که در یک ایستگاه قطار، روبروی یک قطار در حال حرکت کتاب می‌خواند.

هر هفته سردبیران ادبی کارهای زیادی از هنرمندان مختلف دریافت می‌کنند و از بین آن‌ها کارهای منتخب انتخاب می­‌شوند. در دسامبر سردبیر مجله­‌ی نیویورکر به من پیغام داد و از من خواست تا روی کارم تغییراتی اعمال کنم. تصویر جدید، تصویر زنی بود که در میان جمعیت در نیویورک، درحال کتاب خواندن است.

آیا برای این فرصت خوب (همکاری با نیویورکر) احساس اضطراب داشتید؟

البته. اما من همیشه تلاشم را می­‌کنم تا مطلوب‌ترین نتیجه را ارائه دهم. همچنین اینکه  تا لحظه ی آخر از چاپ کارم مطمئن نبودم برای همین تصمیم گرفتم این موضوع را با کسی درمیان نگذارم تا وقتی که کارم را روی جلد مجله ببینم.

درمورد سبک کاریتان برای ما بگویید.

مردمی و مفهومی.

زمانی که دانشجو بودم شیفته­‌ی کارهای برد هالند «Brad Holland» بودم. موضوعات اجتماعی سیاسی و همچنین فضای سیاه و سفید تصویرگری­‌ها را دوست داشتم. من در طراحی و تصویرگری­‌هایم به طرزی هوشمندانه از استعاره استفاده می­‌کنم. همچنین تصویرگری­‌های من تلاش می‌کنند تصویری مردمی با آمیزه‌­ای از رنگ­‌ها باشند که از زیبایی شناسی مدرن نیز برخوردارند.

آنا پرینی

در مورد روند کارهایتان، از ایده تا اجرا با ما صحبت کنید.

بیشتر اوقات برای تحویل یک پروژه چند روز بیشتر فرصت نداریم (گاهی اوقات حتی یک تا دو روز). این امر استرس ما را تاحدودی بالا می‌برد. البته استرس اصلاً چیز خوبی نیست اما گاهی اوقات هم کار­ساز است.

مراحل کار با نوشتن چند کلمه، فکر کردن و ایده‌پردازی و طراحی تصویرهای کوچک شروع می­‌شود. معمولاً چند اسکیس برای سردبیر هنری می­‌فرستم تا اینکه یک ایده انتخاب و برای رفتن به مرحله­‌ی نهایی آماده می­­‌شود.

از جذاب‌ترین پروژه‌ای که کار کردید برای ما بگویید، چه چیزی آن پروژه را از بقیه متمایز می‌کند؟

تصویرگر زن مستقل

من چند تجربه به صورت انیمیشن دارم. در یکی از این پروژه‌ها با جوزف لورنزو «Jose Lorenzo» طراح انیمیشن، در چند پروژه همکاری داشتم که تصویرگری برای نیویورکر هم یکی از آن‌­ها بوده است. امکان ساخت تصاویر متحرک کمک می­‌کند ذهن متفاوت و خلاق عمل کند. بعضی اوقات برای انتقال یک مفهوم  راحت­‌تر است که یک صحنه را به تصویر بکشید تا یک نقاشی. در واقع خلق صحنه‌های متحرک به شما امکانات بیشتری را ارائه می‌دهد.

“امکان ساخت تصاویر متحرک کمک می­‌کند ذهن متفاوت و خلاق عمل کند.”

به عنوان یک تصویرگر مستقل چه چیزی باعث شد که تا این حد دیده شوید؟

من آنا پرینی ، یک تصویرگر مستقل هستم. از ابتدا سخت کار می­‌کردم. و بیشتر سفارش‌هایی که به من پیشنهاد داده می‌شد را انجام می­‌دادم. من جدول برنامه‌ریزی عجیبی داشتم و به زمان تحویل سفارش‌ها و هزینه­‌ها توجه نمی­‌کردم. آن سال­‌ها تجربه­‌های آموزنده‌ای برای من به همراه داشتند. اما کیفیت زندگی و حتی کارهایم را تحت شعاع قرار دادند. از طرفی دیگر من به مشتری­‌های زیادی دسترسی داشتم که برای من مفید بودند. همچنین به هنرمندان نوظهور در این حرفه پیشنهاد می­کنم که صبور باشند.

در آخر اینکه آنچه که یاد می­‌گیرید مهم است، نه روشی که آن را فرا می­‌گیرید.

از کودکی تصمیم داشتید که تصویرگر شوید؟

به عنوان یک کودک من تا حدودی دست و پا چلفتی بودم. تنها مهارت قابل توجهی که داشتم نقاشی کردن بود. من از نقاشی لذت می­‌بردم. بعد متوجه شدم که نقاشی من از بقیه بچه­‌ها بهتر است. تا اینکه به مرور زمان این علاقه با من رشد کرد و ابزاری شد برای انتقال عواطف و احساساتم و بعد از دبیرستان تصمیم گرفتم که به مدرسه ی هنر بروم.

چه توصیه مهمی برای کسانی  که می­‌خواهند در این زمینه فعالیت کنند دارید؟

تمرین، تمرین، تمرین (صد بار بگید تمرین!). از اشتباه نترسید. اگر شما یک تصویرگر مستقل هستید. اشتباه بهترین روش برای فراگیری است. کارهای بی­‌کیفیت تا ابد در اینترنت می‌مانند ولی در عین حال مفید هستند. بگذارید احساس شرم به عنوان یک” بیادآورنده” شما را فرا بگیرد تا دفعات بعد کار بهتری ارائه دهید.

“تمرین، تمرین، تمرین (صد بار بگید تمرین!).”

تا کنون زن بودن مانع پیشرفت آنا پرینی شده است؟

آنا پرینی

فکر نمی کنم! حتی برعکس، این موضوع کمک کرده تا با مشکلات در مواقع حساس بهتر مواجه بشم.

برای مثال  زمانی که جنبش «من هم همینطور» فراگیر شد روزنامه‌ها فهمیدند که تریبون­‌های بیشتری برای رساندن صدای زنان لازم است تا داستان­‌های بیشتری روایت شوند. نفوذ مردان در زمینه­ ی ادیتوریال و تصویرگری، مانند بسیاری موارد دیگر، زیاد است. ولی هر سال ما زیادتر می‌شویم و خیلی زود شاهد تصویرگرهای زن دیگری هستیم که برای ما داستان تازه‌ای روایت می‌کنند. خصوصاً زنان تصویرگر مستقل فرصت درخشش بیشتری خواهند یافت.

دوست دارید در آینده شاهد چه تغییراتی باشید؟

همانطور که قبلا گفتم قطعاً می­‌خواهم شاهد تغییر و موفقیت زنان بیشتری باشم.

آیا برای شما موقیت مکانی که در آن قرار دارید اهمیت دارد؟

به عنوان یک تصویرگر مستقل نه اصلاً! یک میز، یک پریز برق و داشتن اینترنت تنها چیزهایی هستند که من به آن‌­ها نیاز دارم. اینترنت تأثیرات بسیاری بر صنعت داشته و عرصه را برای هنرمندان در حال ظهور باز کرده است و به آن‌ها فرصت دیده شدن می‌دهد تا سریع­‌تر کار و سبک‌­تر سفر کنند.

گاهی اوقات من از مزایای این حرفه استفاده می‌کنم و دفترم را (همون میز و تبلتش منظورشه!) به جایی خوش آب‌وهوا منتقل می‌­کنم. تا آب‌وهوایی عوض کنم و از راه مکزیک به خانه برمی­‌گردم. مکزیک برای من جایی‌ست که می‌­توانم بیشتر از یک ماه کاری، کار کنم.

و البته در هر فرصتی تاکو (یک غذای مکزیکی) بخورم.

و در آخر، تصمیمتان برای آینده؟

سفر و تاکوی بیشتر!

جهت خواندن یادداشت‌های دیگر از غزل مشرف وارد صفحه او شوید.

یادداشت‌های هنر را از دست ندهید !!!

لطفاً به این یادداشت امتیاز دهید

آنا پرینی ؛ تصویرگر زن

به این مطلب امتیاز دهید

تصویرگر مستقل ،تصویرسازی با طعم تاکوی مکزیکی
4.8 (96.8%) 25 votes